• SC Stadspark 45+ wint bij GRC, waar de kantine toch danst.....
     
    (Door Ger van Gelder)
    Was afgelopen vrijdagavond bij GRC op Corpus den Hoorn. Het weer was zacht, met TV
    heb ik niets, dus toe maar even. Het zou daar op vrijdagvonden altijd zo gezellig zijn.
    Bovendien: hoe staan de zondagselecties er voor bij het begin van de competitie. Keek tijdje
    naar de training met op het belendende veld een wedstrijdje 45+. Als alternatief voor ooit het
    vermaarde veteranenvoetbal zijn die 35+ en 45+ competities een hit geworden. Een uurtje
    Ajax en Feyenoord nadoen, waarna een uurtje (minstens) de biervazen op tafel.
    De tegenwoordige zondagselecties (18+) laten zich op dat gebied ook niet onbetuigd, zo is
    mij verzekerd. Niet verrassend, want is van alle tijden. Kan ik evenzeer verzekeren.
    Inderdaad deze vrijdag: de kantine danst. Jong en oud. De jongeren bezig rond de bar,
    spijkerblok en kaartje leggen. Ook commercieel actief met blinde poule van wedstrijd
    uitslagen. Eerst die van TVC-GRC. Ik had nog niet 10 x geparafeerd of de volgende
    colporteur meldde zich met Nederland-België. Weer 10 x, vooruit maar. Kan ook wel lijden,
    want aan mij heeft de kantinebaas niets meer. Op een avond 2 koffie, 2 Rivella en 4 snacks.
    Dat waren ooit barkaartjes met een stevig hordenparcours. Bij het afrekenen altijd: Zoveel?
    Ja, zoveel werd even vaak meedogenloos bevestigd.
    De 45plussers? Ja, die lieten zich ook niet onbetuigd: GRC en SC Stadspark. Bij het
    binnendruppelen van de oude strijders werd ik op de schouder getikt. Na vijf seconden (is
    lang hoor) van eeuh, eeuh: verrek: Lex Sipsma, oud-Gronitas, sinds 2015 met het aloude
    De Vogels fusieclub SC Stadspark. Paar minuten later hetzelfde tafereel: Harrie Sipsma,
    oud-Gronitas, nu fusieclub SC Stadspark. Waarna volgden Peter Scheij en anderen.
    Ik twijfelde nog even over aanschuiven aan de tafel van GRC of aan die van Stadspark. Het
    werd de laatste. Niet omdat ze gewonnen hadden met 3-0, bij winnaars sluit het meestal
    prettig aan. Qua sfeer met de tafel van GRC maakte dat niet uit. Evenveel biervazen en
    snacks. Nee, deze 45plussers van Stadspark waren oud-Gronitassers waar ik in de periode
    1982-’90 trainer etc. was. De jaren waarin de basis werd gelegd voor de opmars van een
    onooglijk clubje destijds in de vierde klas. Na 1990 op ook op Corpus den Hoorn tot aan de
    voordeur van de hoofdklasse eind vorige eeuw. Daarnaast genoot Gronitas ook bekendheid
    door het imposante Waterburcht-toernooi dat door SC Stadspark nog is voortgezet.
    Daar ging het dus allemaal over aan die tafel. De neven Lex en Harrie, Peter Scheij en die
    anderen kwamen met anecdotes die regelmatig mijn voorhoofd deden fronsen. “Is dat echt
    zo?”. Ja, dat was echt zo.
    Intussen kwam GRC’s asssistent-coach Peter Visser weer met zijn spelletjes opdraven en
    beraadslaagde de technische staf zich aan het tafeltje onder de trap nog eens hoe ze het
    toch moesten aanpakken uit bij TVC . Verderop sloegen eerste elftalspelers keihard lange
    spijkers in het blok. Aan de belendende tafel werd gepokerd of zo. Wedstrijdmentaliteit?
    Na een paar uurtjes, 2 koffie, 2 Rivella, 4 snacks, 2 wedstrijdpoeltjes en vele anecdotes is
    het tijd voor 70+. Nog een fotootje en dan naar buiten: vlug, een sigaartje.
    Nog een laatste blik naar binnen: de GRC-kantine danst, SC Stadspark ook.
    Op de foto (vlnr): met een biertje Lex en Harrie Sipsma, Peter Scheij. Met koffie Ger van
    Gelder.
     
    Ooit zei Bredero: het kan verkeren.